Wołanie o pokarm Młode zwierzęta muszą zachęcać swoich rodziców do opieki nad sobą. W tym celu niemowlęta i młode ssaków naczelnych rozchylają wargi i płaczą. Ich matki zwykle reagują na te sygnały, karmiąc swe młode i przytulając je. Młode gawrony i wrony w obecności swych rodziców wyciągają szyję, "kłaniają się", machają skrzydłami i dodatkowo wzmacniają te znaki nieharmonijnym, wysokotonowym krakaniem. W okresie wczesnego lata młode ptaki podążają za starymi osobnikami i dokuczliwie domagają się pokarmu. Kiedy osiągną dojrzałość, samice gawronów i wron są zmuszone przebywać w gnieździe, gdyż wysiadują jaja. Mając zbyt mało czasu na żerowanie, wykorzystują język ciała z okresu młodości i domagają się podarunków od swoich samców. Ten sam rodzaj zachowania można zobaczyć w czasie zachowań godowych wron. Wyszukane zachowania godowe wykształciły się w wyniku konkurencji wśród samców o względy samic. Jaskrawo ubarwione samce gnieżdżących się na ziemi ptaków, takich jak chociażby cietrzew, pardwa, bażant i paw, rywalizują ze sobą, aby zdobyć względy skromnie upierzonych samic. Chociaż posiadanie kolorowego upierzenia jest dla naziemnych ptaków niebezpieczne, to jednak gra jest warta świeczki, gdyż najbardziej kolorowy samiec "zdobywa" największą liczbę samic i ma tym samym najwięcej młodych.

Walka o atrakcyjność Wielkie pióra lirogona o wymyślnych kształtach powstały dlatego, że dla samic bardziej atrakcyjnymi samcami są te, które mają długie ogony. Skomplikowany taniec, który towarzyszy prezentacji piór ogona odbywa się na podwyższeniu terenu, w miejscu oczyszczonym z liści. W czasie tańca samiec wykonuje także bardzo złożoną pieśń, której elementami są zapożyczenia głosów innych gatunków ptaków. Ptaki rajskie, czyli cudowronki, mają niewielu wrogów, toteż mogły wykształcić szczególnie wyszukane upierzenie. Mają one na leśnych polanach "areny", gdzie wykorzystując padające promienie słoneczne, prezentują swe barwy w całej pełni. Niepozornie ubarwione samice odwiedzają areny i oceniają samcze popisy. Pióra samców często mienią się barwami tęczy, tworzą różnego rodzaju barwne pokrywy, epolety i wachlarze, które są rozkładane i składane, kiedy samiec chce wywrzeć jeszcze większe wrażenie. Lirogłów szczyci się swą wachlarzowatą peleryną i niebieską tarczą, a latawiec królewski stroszy pióra na tułowiu